برترین

این تصویر که در یکی از پایگاه‌های نجومی – سوم آوریل ۲۰۰۹- درج شده است، تداعی تحقق یکی از علائم ظهور است که بطور مکرر در روایات و احادیث ما آمده است.

شاید بتوان گفت همه ما در انتظار ظهور حضرتش هستیم و گفته می شود منتظران و مشتاقان حضرتش کسانی هستند که علائم ظهور را دنبال می کنند. این نه از باب تعیین تاریخ ظهور بلکه تنبه و عدم فراموشی ظهور حضرت مهدی عج الله تعالی فرجه الشریف می باشد و تنها خداوند به موقع و تاریخ ظهور آگاه است و بس . نکته دیگر اینکه تکوین و ظهور چنین صحنه هایی یکباره در آسمان رخ نداده است، بلکه علم ناقص بشر و تدریجی بودن آن موجب شده با گذشت زمان و پیشرفت دانش نجوم و دستیابی به فناوری‌های روز، بتوانیم به این تصاویر دست یابیم.
بررسی روایی کف دست نورانی در آسمان:
در اخبار رسیده از معصومین اشاره گردیده است که پیش از ظهور یوسف کنعانی، قائم منتظر(عج) نشانه‌هایی به وقوع می‌پیوندد که گویای نزدیکی صیحه است.

رسول گرامی اسلام می فرمایند:
“یَظهَرُ فیِ السَّماءِ آیَةٌ لِلَیلَتَینِ تَخلوُانِ مِن شَهرِ رَمَضانَ”: وقتی دو شب از ماه رمضان گذشته است، نشانه ای در آسمان ظاهر می‌شود. الملاحم و الفتن: سیّد بن طاووس، ص۳۵
امام صادق علیه السلام: “پیش از سالی که صیحه آسمانی شنیده می‌شود، در ماه رجب نشانه‌ای دیده خواهد شد. سؤال شد آن نشانه چیست؟ فرمود: سیمایی در قرص ماه دیده می شود و کف دست روشنی در فضا ظاهر می شود.” کتاب الغیبه، نعمانی، ص۱۳۴ و …
امام صادق علیه السلام: “و وجه و صدر یظهران للناس فی عین الشمس”: صورت و سینه‌ای در قرص خورشید برای همگان ظاهر می‌شود.”

امیر المؤمنین علی علیه السلام در فرازی از یک روایت درباره احوال آخر الزّمان ایراد می‌فرمایند: “…آنگاه امور مردم هرگز اصلاح نمی‌شود و هرگز نمی‌توانند در اطراف یک محور گرد آیند، تا هنگامی که منادی از آسمان بانگ برمی‌آورد: به سوی فلانی بشتابید و از او دور نشوید. سپس کف دستی در آسمان ظاهر می‌شود و به سوی او اشاره می‌کند” الملاحم و الفتن، سیّد بن طاووس، ص۴۸ و …
امام صادق علیه السلام: “هنگامی که بانگ آسمانی را بشنوند، مانند کسی که بر سرش مرغی نشسته باشد، خشکشان می‌زند. همه دشمان خدا در برابر صیحه آسمانی فروتن و مطیع می‌شوند. اگر در خبری هم دچار شکّ و تردید باشند در مورد صیحه آسمانی هیچ تردیدی نخواهند داشت، که با نام پدر و نام اجداد طاهرین او (عج) ندا خواهند شد” کتاب الغیبه، نعمانی، ص۱۳۶ و ۱۵۰ و الزام الناصب، حائری، ص۲۲۶ و …
آیا صیحه آسمانی بانگی بی مناسبت است یا نه ، ندایی است که پیام و فرمانی در بر دارد؟
رسول اکرم صلّی الله علیه و آله: “به هنگام خروج قائم عج منادی آسمان یانگ می زند: هان ای مردمان! خداوند مهلت ستمگران را پایان بخشید و بهترین امّت محمد صلّی الله علیه و آله را به پیشوایی و سرپرستی شما برگزید، خود را در مکّه به او برسانید” کتاب الاختصاص، شیخ مفید و بحار الانوار، مجلسی، ج ۵۲: ص۳۰۴٫
امام باقر علیه السّلام: “منادی آسمانی در اوّل صبح بانگ بر می آورد: ای مردمان! آگاه باشید که حق با علی و شیعیان اوست. شیطان که نفرین خدا بر او باد، در آخر همان روز بانگ بر می آورد: حق با سفیانی و پیروان اوست.” کمال الدّین، شیخ صدوق، ج۲، ص۶۵۲ و …