برترین

گفتگویی با جبار نظری ، به بهانه ی برگزاری نمایشگاه نقاشی ِ وی با موضوع « پرتره » / شراره جمشید

 

نقاشی از منظر یونگ ، افشاگر بخش هایی از ضمیر ناخودآگاه بشر است ، راهی به تودرتوهای ذهن و دریچه های ناپیدای شخصیت انسان هاست .  مفاد ضمیر ناخودآگاه زمانی روشن تر می شود که نقاشی های فرد را زنجیروار و مداوم پیگیری کنیم و از ورای عناصر تکرار شونده و غالب آنها، پی به درونیات ناپیدای او ببریم .. پرتره ها به شکلی طبیعی بخش بزرگی از نقاشی دنیا را به خود اختصاص داده اند، چه قبل از  عکاسی و چه بعد از آن.

بااین حال پرتره‌ای که سیما‌ی ‌یک انسان را با همه‌ی ابعادش به نمایش بگذارد در دنیا زیاد نیست. نقاشی پرتره، شاید مشکل ترین بخش نقاشی دنیاست، چون به تصویر انسان بر‌می‌گردد، تصویری که از بیشترین پیچیدگی در میان تصاویر عالم‌ برخوردار است. تصویری که انسان از خود در ذهن دارد تصویری آینه‌وار نیست،پرتره‌ها همواره از هر آینه‌ای آینه‌وار‌تر و جستجو برانگیز‌تر هستند. شاید پرتره تلاش برای گشودن رازی است پنهان که باید جستجو و کشف شو د .

 

 متن زیر ، حاصل گفتگویی با جبار نظری ، به بهانه ی برگزاری نمایشگاه نقاشی ِ وی با موضوع « پرتره » در خانه ی فرهنگ ِ پارک ِ خاقانی ست .

جبار نظری نقاش و خوش نویس آذربایجانی در تاریخ ۱/۶/۱۳۵۸ در روستای زنوز « مرند » چشم به جهان گشود . وی در سن ۹ سالگی پس از مرگ ِ مادر در مرند و سپس در آستارا اقامت گزید و تحصیل نمود . وی از ۱۸ سال پیش تاکنون ساکن تبریز است . جبار نظری می گوید :

تا ۲۱ سالگی  به خوش نویسی مشغول بوده است و از طراحی و نقاشی چیزی نمی دانست . عشق به نقاشی در وی وقتی آغاز می شود که درزیرزمین خانه ی پدری ِ استاد نجف زاده  حوالی خیابان ۱۷ شهریور با طرحهای بسیاری مواجه می شود و این نقطه ی آغازی برای کسب تجربه در زمینه ی نقاشی می شود .  

آقای نظری دو سال نزد استاد « ممقانیه » نقاشی می آموزد و سپس در تهران به مدت چهار ماه نزد استاد نجف زاده  آموختن نقاشی را ادامه می دهد و پس از آن خود به این کار می پردازد .

ابزار کار آقای نظری رنگ و روغن و پاستیل است و اغلب در ابعاد ۵۰/۷۰ کار می کند .

وی تاکنون ۱۰۰۰ اثر را خلق کرده و ۳ بار نمایشگاه برگزار کرده است . در نمایشگاه اول موضوع نقاشیهای وی مدرن و در نمایشگاه دوم ، موضوع نقاشیها ، طبیعت  و در نمایشگاه سوم در پائیز امسال

موضوع ، پرتره را برای بازدید عمومی برگزیده است که شامل ۷۰ اثر از چهره ی بچه های  ِ مهدکودک ِ

« غنچه های زندگی » ست .

جبار نظری  نقاشیهای خود را تحت ِ تاثیر ِ استاد نجف زاده می داند . نقاش ِ محبوب ِ وی ونسان ونگوگ ِ هلندی ست . وی در مقوله ی هنر  به خوشنویسی ، موسیقی ، سینما و تئاتر ، عکاسی  و کتابخوانی و داستان نویسی علاقه ی وافری دارد .

سبک  ِ نقاشی ِ جبار نظری « رئال » است .

 

رئالیسم به صورت جامع و کلی به مفهوم حقیقت، واقعیت و وجود مسلم، و نیز نفی تخیلات و امور ناممکن و غیر عملی است. رئالیسم در هنرهای تصویری و ادبیات٬ نمایش چیزها به شکلی است که در زندگی روزانه هستند٬ بدون هرگونه آرایش یا تعبیر افزون. در این شیوه از نقاشی درآن هنرمندبایددرنمایش طبیعت (طبیعت بدون انسان وبا انسان) ازهرگونه احساساتی گری خودداری کند .
در هنر نقاشی، رئالیسم به معنای نمایش اشیا و موضوعات به صورت طبیعی است، به گونه ای که نقاش تخیل و ابتکار عمل خود را در نحوه پیاده کردن آن موضوع دخالت ندهد و هر موضوع به همان گونه که در دنیای خارج دیده می شود در نقاشی به نمایش در می آید. این سبک نقاشی در اواسط قرن نوزدهم در فرانسه رواج پیدا کرد. در حقیقت به عنوان شاخه ای فرعی از سبک رومانتی سیزم (Romanticism) بود که با این ایده که می خواست نمایش دقیقی از زندگی روزمره را نمایش دهد از آن جدا شده و خود به یک سبک (Movement) در هنر نقاشی بدل شد.
از نقاشان دوره ی اول این سبک می توان به نقاشان فرانسوی:Jean-Baptiste-Camille Corot (از ۱۷۹۶ تا ۱۸۷۵) و Jean Francois Millet (از ۱۸۲۴تا ۱۸۷۵) اشاره کرد.

 

 

در آثار جبار نظری حضور چشم « نماد بصری » نقش ِ ویژه ای را ایفا می کند . نگاه و سمت و سوی چشمها در این آثار بسیار غمگین ، عمیق ، جستجوگر و متفاوت است و بیننده را درگیر ِ خود می کند .

و خود نیز این مورد را تائید می کند . وی می گوید :

در تمامی ِ آثار ، چشمها ، چشمهای خود من است  . وی می گوید : نه فقط در این چهره ها خود را جای داده ام ، بلکه در تمامی نقاشیهایم با هر موضوعی ، خود را پاره ای از آن نقاشی می دانم .

 

جبار نظری بی هیچ ادعایی خود را در ابتدای راهی میداند که هنوز باید بیاموزد . وی با صراحت می گوید :

در این عرصه به سبک و قالب ِ خاصی نرسیده است .

رنگهای مورد علاقه ی آقای نظری ، بنفش   /  قرمز/   نارنجی ست .

به امید موفقیت روز افزون برای آقای جباری و با تشکر از ایشان که این گفتگو را خالصانه پذیرفتند .

شراره جمشید / ۴/۸/۸۸